W
diagnostyce chlamydii stosuje się klika metod wśród nich: hodowle
komórkowe , metody immunoenzymatyczne oraz hybrydyzacji kwasów
nukleinowych i PCR (badanie genetyczne). Ze względu na niską czułość i
swoistość nie stosuje się testów serologicznych w celu zdiagnozowania
chlamydiozy. Polskie
Towarzystwo Ginekologiczne wskazuje badanie molekularne (PCR) jako
najlepszą metodę wykrywania Chlamydia trachomatis. Niestety NFZ nie
jest w stanie refundować go (tak jak w przypadku wielu innych ważnych
badań) z budżetu państwa.
Kto powinien się poddać badaniu? Zakażeniem zagrożona jest każda osoba aktywna seksualnie. Dlatego zaleca
się, aby testowi na obecność bakterii Chlamydia trachomatis takie osoby
poddawały się co najmniej raz w roku. Dotyczy to w głównej mierze
młodych ludzi poniżej 25 roku życia. Niektórzy lekarze nawet twierdzą,
że takie badania powinno wykonywać się raz na 6 miesięcy. Pamiętaj, że
zakażenie bakterią Chlamydia trachomatis bardzo często przebiega w
sposób bezobjawowy, dlatego tym trudniej je zdiagnozować we wczesnym
stadium rozwoju.
Gdzie można wykonać badanie? Chcesz dowiedzieć się więcej?
|


